0:00 / 0:00

Verhalen van hoop

Hoe vertel je aan je kinderen en je ouders dat je kanker hebt? Waarop hoop je wanneer je midden in de behandeling helemaal overmand wordt door angst? Hoe vul je je nieuwe leven in na de ziekte? En wat als je partner kanker heeft? Enkele betrokkenen getuigen over hoe zij met hun ziekte of die van hun partner omgaan en waaruit zij hoop putten.


Deel je verhaal

  • Valérie .

    Ik ben Valérie, 29 jaar. In 2016 had ik besloten veel van mijn bezittingen te verkopen en een nomadenleven te gaan leiden, rond te reizen. In februari 2018 ging ik terug naar Europa en maakte ik een stop in België om die ‘cyste’ te laten verwijderen in mijn borst die ik al had toen ik vertrok, maar ondertussen veel gegroeid was. Tijdens de operatie hebben ze gezien dat het een tumor was. Toen begon de rollercoaster: onderzoeken, eicellen invriezen, chemo, operaties. Ik had ook al een tweede tumor in mijn nek die ze hebben verwijderd, en mijn okselklieren zijn ondertussen ook allemaal verwijderd. Mijn borst heb ik nog, maar die ziet er natuurlijk niet meer uit als voordien. Ondertussen ben ik bezig met radiotherapie. Een van de dingen die dit proces makkelijker maakt, is mijn lach. Ik heb al mijn behandelingen met een lach op mijn gezicht doorstaan waardoor het leek alsof ik erover vloog. Wat natuurlijk niet altijd zo was, maar blijven lachen en naar het positieve kijken, hebben het me een heel stukje makkelijker gemaakt. Dankzij het reizen heb ik veel leren relativeren en leren blij zijn met wat ik heb. Dus al heb ik kanker nu, en al gaan ze me nooit durven zeggen dat ik genezen ben, ben ik zo dankbaar dat de nekoperatie zonder complicaties gegaan is, dat ik zoveel steun krijg, dat ik besef wat me gelukkig maakt, voor al wat ik al gezien en meegemaakt heb, ... Ik besef dat als je iets wil, er altijd een oplossing is, hoe moeilijk de obstakels ook zijn. Hierna ga ik terug vertrekken, want er is nog zoveel te zien op de wereld en zoveel mensen te ontmoeten. Ook na de chemo ben ik er alleen al even van tussenuit geweest naar Cuba, en zelfs in het begin van de chemo heb ik nog korte reisjes gemaakt. Ik hou vrienden, familie en geïnteresseerden op de hoogte van mijn avonturen op busybees.blog. Want mijn beste medicatie tegen kanker is wat me gelukkig maakt: reizen. Dat ga ik blijven doen.


‘Switch to Hope’ is een initiatief van de volgende organisaties met de steun van Bristol-Myers Squibb: Borstkanker Vlaanderen, CMP Vlaanderen, European Cancer Patient Coalition (ECPC), FLAYA, Hodgkin en non-Hodgkin vzw, Lymfklierkanker Vereniging Vlaanderen, Melanoompunt, Mymu, Stichting Tegen Kanker, Talkblue Vlaanderen, The Big C en Vie et Cancer.

Privacy | Social media guidelines ONCBE18NP04568-01