0:00 / 0:00

Des récits d’espoir

Comment expliquer à vos enfants et à vos parents que vous avez un cancer ? À quel espoir pouvez-vous vous raccrocher alors que vous êtes en plein traitement, assailli par la peur ? Comment occuper votre vie après la maladie ? Que faire si votre conjoint a le cancer ? Plusieurs personnes touchées témoignent de la façon dont elles ont géré leur maladie ou celle de leur partenaire et racontent ce qui leur a permis de ne pas perdre espoir.


Partagez votre récit

  • Marie-Louise Rossenbacker

    Ik ben 20 maanden geleden geconstateerd met kanker ,Ben geopereerd en heb dan een diagnose gekregen van een zeldzame kankersoort.Het eerste moment is een moment van ongeloof dan komt ge in een depressie en wordt ge kwaad omdat ge dit niet eerlijk vind en ge niet verdient om een kankerpatientte zijn ,maar wie wel.De diagnose was dat het snel kon gaan ,maar dankzij pillen ben ik er nog .Ik leef men leven nog altijd in ongeloof al heb ik het aanvaard dat het plots voorbij kan zijn. Voor men kinderen is het soms moeilijk te begrijpen dat ik in het hier en nu leef en geniet van elke dag dat ik wakker wordt .Ik kan moeilijk uitleggen hoe ik me voel en stel me soms ook in vraag dat het normaal is hoe ik leef .Volgens de oncoloog heb ik max nog 1jaar of minder ,Maar ik denk het onwezelijke kan wezenlijk worden en zo is men visie om met de kanker om te gaan .Het veranderd u hele zijn en voel me gevangen in een vreemd lichaam .Sorry aan iedereen in men leefwereld dat ik men leven leid gelijk ik het nu wil simpelder zal het toch niet worden !!!


‘Switch to Hope’ est une initiative des associations suivantes avec le soutien de Bristol-Myers Squibb: Borstkanker Vlaanderen, CMP Vlaanderen, European Cancer Patient Coalition (ECPC), la Fondation contre le Cancer, Hodgkin en non-Hodgkin vzw, Lymfklierkanker Vereniging Vlaanderen, Melanoompunt, Mymu, Talkblue Vlaanderen et Vie et Cancer.

Privacy | Social media guidelines ONCBE18NP04568-01